woensdag, 19 november 2003
Doorsturen Doorsturen   Printen Printen

Vrijheid versus dwang in de patiëntenwereld


De originele politieke betekenis van “democratie” is de theorie van alle macht aan de meerderheid; de meerderheid mag alles doen wat het verkiest door een besluit; het mag zelfs de rechten van een minderheid wegstemmen.

Een vrije samenleving dient niet in de eerste plaats gestoeld te zijn op democratie, maar op individuele rechten, de democratie komt op de tweede plaats. Individuele rechten, die niet door een meerderheid zijn weg te stemmen. Zo wordt het regeren door de meerderheid strikt beperkt tot het niveau van politieke zaken en kan de individuele rechten niet aantasten, rechten, welke buiten en boven het niveau van politieke macht uit rijzen.

Economisch gezien betekent het woord “dienst”: werk, dat aangeboden wordt in een marktdemocratie en dat betaald moet worden door diegene, die het verkiest te kopen.

N.B. In een marktdemocratie worden alle waarden – of het nu goederen of diensten zijn – verhandeld en niet weggegeven.

Het tegenovergestelde wordt met het woord “dienst” bedoeld in de taal van de altruïsten. Voor hen betekent het woord “dienst” een niet beloonde, zelfopofferende en van één kant komende gift. In een collectivistische maatschappij eisen zij deze giften van iedereen. Geen handel meer, alleen de machtige profiteert!

Artsen zijn echter NIET de bedienden van hun patiënten. Geen onafhankelijke man is de “gedienstige” van degene met wie hij onderhandelt. Artsen handelen zoals iedereen in een vrije samenleving. Als je de belangrijkheid van de diensten die artsen aan te bieden hebben, herkent, krijg je grote bewondering voor de onafhankelijk handelende arts. Het streven om een productieve en succesvolle praktijk op te bouwen is – en moreel behoort het zo te zijn – het eerste doel van de inzet van een arts, omdat het opbouwen van een carrière het primaire doel is van een ieder die productief wil zijn en zichzelf respecteert. Alleen al door het opbouwen van een eigen praktijk moet een arts wel zijn best doen om patiënten te krijgen en te houden.

Economisch is het het concurrentiemodel, dat precies het model is waar de patiënten bij gebaat zijn.

 
Waardering: 
1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars
Loading ... Loading ...

Door Smeulders, L.P.A.M., topic: Smeulders, L.P.A.M., Commentaar, Vrijbrief 35 (januari 1981)
Reacties op dit artikel kunnen gevolgd worden op de RSS 2.0 feed.