donderdag, 10 juni 2004
Doorsturen Doorsturen   Printen Printen

De vrije markt in een onvrije economie


Nadat iedereen dacht dat de bomen tot in de hemel groeiden, lieten de verscheidene beurzen iedereen snel weer met beide benen op de grond staan. Hoe goed het nieuws ook was, ook bij een (aandelen) markt is eens iedereen verzadigd. Daarna dalen de koersen. Voor hoe lang is dan natuurlijk de vraag. Een antwoord op die vraag is misschien uit het volgende af te leiden: in Amerika is ondanks, of danzij Reagan de economie uit een dal gekomen. Het begint er nu economisch beter te gaan. Daardoor gaan ook veel zaken in de rest van de wereld beter. Dat het in Amerika, en uiteindelijk ook hier, beter begint te gaan, hangt samen met de normale economische cyclus. Die cyclus gaat ongeveer als volgt:

  1. Zodra een economie goed gaat, begint men (bedrijven en privépersonen) te lenen om dingen te kopen, te investeren.
  2. Door het investeren en kopen gaan nog meer bedrijven winst maken die dan ook meer investeren; meestal ook weer met geleend geld.
  3. Iedereen denkt dat alles kan en koopt en investeert maar raak, totdat er enige stagnatie in de afzet komt. Dan valt het ineens zwaar om de rente op het geleende geld te betalen (die rente was flink gestegen want er was veel vraag naar geld).
  4. Doordat steeds meer mensen/bedrijven meer problemen hebben om hun rente en schulden af te lossen, wordt er minder geïnvesteerd. Integendeel, men probeert weer gezonde balansverhoudihgen te krijgen. We zijn dan weer in de neergaande fase van de economische cyclus.

    In deze fase blijkt dat veel mensen/bedrijven te optimistisch zijn geweest met hun aankopen en de winst die daarop verwacht werden. Hier beginnen de meeste faillissementen, welk aantal vanwege allerlei vertragingen een top bereikt in de eerste fase. (Helaas dus juist wanneer de economie weer aantrekt omdat iedereen op een gezondere basis investeert.)

Natuurlijk heb ik in het voorgaande alles heel erg ingekort en veel zaken ongenoemd gelaten. Hier moet een artikel geschreven worden en geen boek.

De rol van de overheid is ook voor het gemak weggelaten, maar U kunt er van uitgaan dat die rol nu meestal juist de verkeerde is (of de juiste maar dan in de verkeerde fase). De vier genoemde stappen in de cyclus worden bijna altijd doorlopen. In Europa zitten we nu ongeveer in het begin van fase II (het aantal faillissementen neemt af, de rente zal nu wel rond zijn laagste punt zijn en iedereen ziet alles met optimisme tegemoet). Simpel gesteld is dit ongeveer de tijd om te overwegen een hypotheek te nemen, en over enige tijd de obligaties te verkopen. Aandelen kunnen het verder nog goed doen, vooral de achtergebleven basisindustrieën en de mijnaandelen.

Een andere belangrijke faktor is dan de overheid. Die heeft praktisch nooit in fase IV voor een gezondere balans gezorgd. Integendeel in fase IV “denken” de meeste politici nog steeds dat alles kan. Die overheid blijft dus doorgaan met geld lenen of bijdrukken (inflatie). We zien dan ook dat de rente niet zo ver zakt als in de vorige recessie (hoewel er door het bedrijfsleven veel minder geleend wordt in fase IV). Dat is omdat de vraag door de overheid naar geld is toegenomen. Wat kunt U op basis van deze cyclus nu doen met beleggingen: koop de basisindustrieën, bijvoorbeeld, Vieille Montagne, AKZO, en voor de moedigen, Hoogovens. Volgende keer ga ik dan in op inflatiecyclus.

 
Waardering: 
1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars
Loading ... Loading ...

Door Jongen, Louk, topic: Jongen, Louk, Beleggen, Vrijbrief 74/75 (april/mei 1984)
Reacties op dit artikel kunnen gevolgd worden op de RSS 2.0 feed.