donderdag, 10 juni 2004
Doorsturen Doorsturen   Printen Printen

Vrij en blij


Een veehandelaar in Hollandscheveld heeft een grote schuur. Hij heeft die schuur niet meer nodig voor het doel waarvoor een schuur gewoonlijk wordt gebruikt. Hij laat er ramen inzetten, een deur, tussenmuren. Zo verandert, voor ƒ 90.000, een schuur in een aardige woning.

Alweer iemand gelukkig denk je. Dan komt echter de gemeente. Er groeit een slepend proces van beroeps- en bezwaarprocedures. Burgemeester Faber van Hoogeveen (u weet wel, die tegen kruisraketten was en toen ‘s morgens wakker werd met een halsband om) laat het er niet bij zitten. Hij strijdt door, en hij wint.

Gemeentearbeiders komen, in de rug gedekt door agenten van politie, de binnenmuren slopen. Van de woning wordt weer een schuur gemaakt. Zo hoort dat. Je mag van een schuur niet zomaar een woning maken.

DAT IS VERBODEN.

De visser vist. Hij vist al eeuwen. Kniertje kon er al over meepraten. “Op hoop van Zegen”. De Hollandse vissers zwierven over de wateren en vingen schol en makreel en tong en alles wat vissers gewoon in hun netten krijgen.

Toen werd het water wat minder. Water werd land. De Zuiderzee werd IJsselmeer en de vissers kregen het een beetje benauwd, maar zij visten door. Het gekke van die vissers was, dat zij de krankzinnige gedachte koesterden dat zij ook moesten leven, hoewel niemand hun dat ooit had verteld.

VISSERSLATIJN

Dus bleven zij vissen tot iemand plotseling op de gedachte kwam de vissen te tellen. De visser mocht niet méér vangen dan een bepaald aantal. Quotum heette dat. Dat was dus visserslatijn. Het was misschien voor het eerst dat de vissers echt met Latijn te maken kregen. Quotum betekende een bepaalde hoeveelheid. Ze mochten niet meer vangen dan hun quotum. Ze deden het toch, want ze dachten: “De zee is ons door de Heer gegeven”. Jammer, er waren meer heren. De vissers kregen een proces-verbaal en een boete. Zij hadden méér gevangen dan hun quotum.

DAT IS VERBODEN.

Een man trouwde en begon vervolgens te graven. Hij groef en groef en groef. En het gat werd steeds dieper en groter. Toen maakte hij stutbalken en wanden en een dak over dat grote gat. En hij verdeelde dat toegedekte gat in verschillende vakken. Dat werden kamers. En op het dak van dat gat gooide hij zand, zodat niemand direct dat gat zag of althans de plek waar dat gat zich bevond.

Zo werd dat gat met die kamers een huis. En daarin woonde hij met zijn vrouw en met een kindje en hij was gelukkig. Tot de Overheid het gat in de grond ontdekte. “Mooi”, riep de Overheid met oprechte bewondering.

“MAAR DAT MAG NIET!”

Een gat in de grond graven is niet direct verboden. Daar een dak overheen maken is nog tot daar aan toe. Daar in gaan wonen is echter iets anders. Dan verandert dat gat in een woning en dat verandert de hele zaak.

DAT IS VERBODEN

Maar de man deed nog méér. Hij wilde zelf zijn brood verdienen en niet afhankelijk zijn van de gemeenschap. Omdat hij op dat gebied zeer talentvol was, begon hij daar onder de grond een meubelmakerij. Hij maakte meubels en verkocht die en was, zoals hierboven al gemeld, heel gelukkig. En niemand had last van de man. Zijn machines kon je niet horen, want hij woonde onder de grond en ver weg van zijn naaste buren. Toch mocht het niet wat hij deed. Je mag niet zoiets beginnen zonder Hinderwetvergunning.

DAT IS VERBODEN.

Een alleenwonende vrouw voelt zich voortdurend bedreigd door haar buurman. Zij is bang voor hem. Bang, dat hij haar zal aanranden; hij heeft dat al meermalen gesuggereerd.

HOUVAST

Zij gaat naar de politie – die kan niets doen. De man heeft namelijk niets gedaan. Hij moet haar eerst aanranden of de hersens inslaan, dan is er sprake van een concreet feit. Dan heeft het Gezag houvast.

De vrouw ziet in een winkel een klapperpistooltje. Het lijkt sprekend op een echt pistooltje. Zij koopt het en draagt dat sindsdien steeds bij zich. Op een keer wanneer zij zich weer bedreigd voelt en in paniek raakt, grijpt zij het klapperpistooltje en richt dat op de man. Die gaat weg en waarschuwt de politie. Hij is bedreigd.

De politie komt. Het klapperpistooltje wordt in beslag genomen en zij krijgt een proces-verbaal. Een man mag een vrouw bedreigen; dat is op zichzelf geen strafbaar feit. Een vrouw mag zich geen gevoel van beschermd-zijn verschaffen met behulp van een klapperpistooltje dat op een echt vuurwapen lijkt, aldus de Vuurwapenwet.

DAT IS VERBODEN.

De veehouder melkt. Terwijl de landbouwer ploegt, melkt de veehouder zijn koeien. Hij droomt van koeien die steeds meer melk geven. .De koe is een melkfabriek en zoals de directie van elke andere fabriek, droomt ook deze directeur van de “melkfabriek” van een hogere productie.

Zo krijgt koe Truus een prijs omdat zij 100.000 liter melk heeft gegeven. En de boer melkt door. Tot ook hij Latijnse les krijgt en leert dat hij niet méér melk mag produceren dan een bepaald quotum.

DAT IS VERBODEN

Een 23-jarige Rotterdammmer ziet op een muur racistische leuzen geschilderd. Hij wordt (terecht!) boos. Hij maakt die leuzen onleesbaar en schildert daaronder: “Geen racisme in de wijk”. Hij wordt aangehouden en krijgt een proces-verbaal. Wat hij gedaan heeft, mag niet.

DAT IS VERBODEN?

Dus zingen we allemaal nog één keer uit volle borst:

“Wij leven vrij, wij leven blij op Neerlands….”

Met toestemming overgenomen uit De Telegraaf.

 
Waardering: 
1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars
Loading ... Loading ...

Door Derksen, Leo, topic: Derksen, Leo, Commentaar, Vrijbrief 97 (maart 1986)
Reacties op dit artikel kunnen gevolgd worden op de RSS 2.0 feed.