the open mind festival was 1986, not 1996.

Best wishes
Wolfgang

Elke daad is in situatie en achtergronden anders, dat is in het gewone strafrecht niet anders, daar is een rechter voor om een strafmarge te bepalen. Het wordt wat anders bij niet voltooide daden of als er sprake is van strafbare daden waar geen slachtoffer bij betrokken is, dan is er geen sprake van een uit te keren somma aan het slachtoffer. Maar dat kan dan toch aan de staat worden betaald? Bovendien waaorom zou dit retributiesysteem niet ingepast kunnen worden binnen het bestaande strafrecht systeem? Met name in situaties waar er sprake is van een slachtoffer zou deze (of nabestaanden) moeten kunnen aangeven of zij in de strafbepaling zich zouden willen beroepen op een retributieve strafmaat. Is er geen slachtoffer, dan zou de dader een keuze moeten kunnen maken. Onder de relatie dader-slachtoffer versta ik zowel burgerij in natuurlijke rechtspersonen, als niet natuurlijke rechtspersonen (bedrijven etc), als wel overheidssegmenten. Want ook de overheid behoort een rechtspersoon te zijn. Als een burger in Nederland een ambtenaar verwijtbaar bejegend wordt er een dubbele strafmaat opgelegd, dat zou omgekeerd ook moeten zijn, ware het alleen al om respect en gezag zuiver te houden. Het spreekt voor zich dat ambtelijk schenden behalve een dubbele strafmaat ook een dubbele straf kent, voor enerzijds het verzaken aan de ambtelijke plicht en anderzijds een straf voor het duperen van het slachtoffer. De laatste kan retributief zijn…

Ik denk dat een systeem van retributie (terugebetaling van met name verwijtbaar geleden schade in somma) een zeer bruikbaar en maatschapij-louterd systeem kan zijn, waarmee strafrecht een nieuwe impuls van zingeving krijgt, immers het lijkt wel een spelletje ‘Memory voor Rechters’ als recidivisme schering en inslag is, omdat het huidige strafsysteem ook voor iedereen te wensen over laat… Openbaarheid van vonnis en uitvoering is (preventief) altijd een goed middel tot demonstratie van het rechterlijk gezag in het bieden van orde en veiligheid voor de burgerij.

Tot slot zou het zo moeten zijn, dat bij een geconstateerd delict een voorschot van aan het slachtoffer betaald moet kunnen worden van het te verwachten ontvangen bedrag in retributie. Hiermee heeft het slachtoffer tijdens de rechtsgang ook een financiele reserve actief deel te kunnen nemen. Ik ben namelijk ook een voorstander van een actievere positie van het slachtoffer in het strafproces, als zingeving in het slachtofferschap. De kritiek dat een slachtoffer partijdig is, is onzin! De rechter bepaalt de straf, het slachtoffer
doet niets anders dan verhaal maken, en dat doet een OVJ ook, net zo goed als de advocaat van de wederpartij probeert de dader haar straf te ‘ontlopen’. Daarom is de positie van de rechter alles bepalend in een strafproces, en of een strafsysteem nu repressief is of retributief doet hier niets aan af. Ik zie vooral voordelen aan een retributief systeem in toevoeging op het bestaande systeem.