vrijdag, 17 juni 2005
Doorsturen Doorsturen   Printen Printen

Libertarisme, logica en irrationaliteit


Inleiding

Velen hebben de ervaring dat discussies met personen die (nog) niet libertarisch kunnen of durven denken, tot niets leiden. Ook de vraag of je zelf, en in hoeverre, libertariër bent, is met de hier volgende procedure voor een deel oplosbaar,

Jarenlange contacten blijken vaak niet tot een beter begrip te leiden. En dat terwijl de libertarische filosofie toch eigenlijk redelijk eenvoudig is: “GIJ ZULT GEEN AGRESSIE PLEGEN”, of “ALLE INTERMENSELIJKE HANDELINGEN DIENEN PLAATS TE VINDEN MET ONDERLINGE GOEDKEURING”. Zeker als men bereid is om er open en objectief tegenover te staan.

Natuurlijk heeft het geen zien om verder te praten met iemand die er irrationele angsten voor heeft. Misschien zelfs ook niet met de grote groep personen die door hun verleden, opleiding, omgeving e.d. een dusdanig gevormde “overtuiging” gekregen hebben, dat daar niets meer aan te veranderen valt.

Maar het geringe resultaat komt ook voor een groot deel door de wijze waarop de meeste gesprekken worden gevoerd. Men praat meestal over een bepaald geval zonder zich bewust te zijn van de onderliggende fundamenten. Men praat bijvoorbeeld over de “hoogte” van een belasting. Men praat dan op hét “politieke vlak”. Moet een belasting 70% of 60% zijn? Wil je echter verder komen, dan is het nodig het eerst eens te zijn over de fundamentele achtergronden, n.l. is het juist om (deze) belasting aan mensen op te leggen. We praten dan op het “ethische vlak”.

Als je het op het ethische vlak niet met elkaar eens bent, kun je dat ook niet worden op het politieke vlak.

De frustratie dat het moeilijk is om met een aantal goedwillende mensen te communiceren, heeft geleid tot het ontwikkelen van de volgende procedure “LIBSTEPS” genoemd.

De bedoeling is om te trachten in een open gesprek met elkaar na te gaan tot op welk punt (step) je partner het met je eens kan zijn. Uiteraard is dan de eerste stap het definiëren van de begrippen die in de verdere opbouw een grote of essentiële rol spelen. Vandaar uit volgt dan STAP 2, en zo voort.

Hier volgt de procedure zoals die tot nu toe ontwikkeld is en die al in een groot aantal gevallen tot verduidelijking heeft geleid. Verduidelijking zowel in de richting van het beter overbrengen van de libertarische filosofie als van het bepalen van het punt waarop iemand anders principieel van mening verschilt en niet bereid is om van zijn standpunt af te stappen.

Als dit laatste blijkt, weet je tenminste waar het verschil ligt en je weet dan dat je toekomstige pogingen alleen maar zin hebben als je dit bepaalde punt kunt oplossen.

Bij voorbeeld als iemand vindt dat het gebruiken van geweld in de dagelijks omgang wel goed is, en dat je dat mag toepassen als het in je kraam te pas komt, als je er ongestraft meer resultaat voor jezelf uithaalt, dan heeft het geen zin over libertarische principes te praten.

De LIBSTEPS-procedure is:

1. Om volgens logische stappen na te gaan tot op welk punt iemand het met de libertarische filosofie eens kan zijn, is het noodzakelijk eerst goed te bepalen wat we in de discussie met bepaalde begrippen bedoelen:

a. GEWELD (in “intermenselijke relaties”) wordt gebruikt als iemand tot iets wordt geforceerd dat hij niet uit eigen vrije wil doet. Of: geweld wordt gebruikt als iemand iets doet met mijn lichaam of eigendom zonder mijn vrijwillige toestemming.

b. DWANG is het dreigen met (of gebruik van) dat geweld.

c. VRIJHEID (in intermenselijke relaties) is het ontbreken van dwang, geweld, en fraude.

2. De Samenleving/samenwerking (elke handeling waar twee of meer personen bij betrokken zijn) kan gebaseerd zijn op:

a. DWANG (of GEWELD) tussen personen/groepen, of op

b. VRIJWILLIGHEID (consent principe)

3. VRIJWILLIGHEID is (rationeel) de enige morele basis, dat wil zeggen:

a. Niemand begint met geweld, dreigt met geweld (dwang) of fraudeert (indirect geweld).

b. Alle overeenkomsten tussen mensen zijn geheel met elkaars toestemming (consent).

4. Het maakt geen verschil of dit speelt tussen 2,10 of 51 medemensen. Dus ook niet als het 51% van de medemensen betreft.

5. NU (in de huidige maatschappij) is:

a. x% vrij, y% dwang (dingen die je moet)

b. bvb x = 25, y = 75.

6. WIL LIEFST (het meest morele):

x = 100 en y = O

7. Dit kan niet in één klap, moet geleidelijk, moet “onderweg leren” (1).

8. Kan niet te langzaam, dan te veel SIG’s, (Special Interest Groups) die hun eigen belangen willen behouden/vermeerderen ten koste van anderen.

9. Dit betekent:

a. dat we “stappen” kunnen bepalen die in de juiste richting (naar meer vrijheid) werken.

b. Onmiddellijk, en bij elke stap, de belasting proportioneel verlagen met de voordelen die dit oplevert.

c. Geld dat vrijkomt door privatisering wordt direct gebruikt voor:

a. opheffen van het “begrotingstekort”.

b. aflossing van de staatsschuld.

Als tot en met punt 9 uw gesprekspartner het met u eens is, zou u kunnen stoppen en hem feliciteren, omdat hij bewezen heeft een “libertariër” te zijn. Immers, alles wat er verder consequent op volgt zijn “toepassingen”.

U kunt dan eventueel de bal naar hem/haar kaatsen en vragen WAT er nu in de maatschappij zou moeten gebeuren om deze (ideale) situatie te gaan verwezenlijken. En dan loopt het verder wel. Een andere mogelijkheid om het gesprek te vervolgen is de hierna volgende stappen te bespreken. Deze stappen zijn in een betrekkelijk willekeurige volgorde. Ze zijn zo gekozen omdat getracht is van “eenvoudige” naar moeilijker stappen te gaan, zodat het waarschijnlijker is om eerst weer een aantal overeenstemming te vinden. De volgorde kan natuurlijk ook aan de gesprekspartner worden aangepast.

10. ACTIE: SNEL AFSCHAFFEN, (overbrengen naar vrije maatschappij):

1. Militaire dienstplicht

2. Subsidies voor:

a. kunst e.d.

b. politieke partijen

c. bedrijven

d. landbouw (2)

3. Ontwikkelingshulp

11. ACTIE: SNEL PRIVATISEREN

1. Staatsbedrijven, spoorwegen etc.

2. Ambtenaren (Professor Fortuyn betoogt om alle “uitvoerende” taken te privatiseren en alleen de fractie ‘beleidsbepalende” taken bij de overheid te laten. Ook dit is een STAP in de goede richting.)

3. Onderwijs.

12. ACTIE: AFSCHAFFEN MAATSCHAPPELIJKE BELEMMERINGEN (betuttelingen)

1. Gedwongen loon- en prijsregulering

2. Invoerheffingen en douanebeperkingen

3. Winkelsluiting en vestigingsvergunningen

13. ACTIE: PRIVATISEREN volgende onderdelen:

1. Medische zaken

2. Sociale zaken

3. “Wat er dan nog over is” ‘

14. ACTIE: LEGALISEER:

1. DRUGS en schakel de vrijkomende politie e.d. in bij de bestrijding van misdaad.

2. “Wat er dan nog over is”.

ERVARINGEN

De eerste ervaringen met deze LIBSTEPSmethodiek zijn positief. Diverse personen die het hebben gebruikt; zijn enthousiast en vinden dat een aantal gesprekken er vruchtbaarder door geworden is.

Hierbij dank aan degenen die bijgedragen hebben aan de verbetering van het eerste concept.

— Het blijkt dat een aantal personen het moeilijk vindt om “conceptioneel” te denken, om duidelijk een “begrip” te vormen, te omschrijven en te gebruiken. A. Het blijkt soms dat iemand het wel eens is met de eerste negen stappen, maar als dan vanaf stap 10 praktische consequenties duidelijk worden, dat men dan weer moeilijkheden heeft. Men krabbelt dan terug of er komen vragen en opmerkingen waaruit blijkt dat men het niet helemaal heeft begrepen.

B. Zorg dan uw geduld niet te verliezen. Men “maakt” niet iemand tot libertariër met een eenvoudig vragenlijstje als het onderhavige. Deze methode is wel geschikt om uw gesprek “vruchtbaarder” te maken.

- Ook blijkt een aantal personen een zekere “angst” te hebben om op deze manier te praten.

A. Men begint al bij de eerste stap met ontwijkende antwoorden.

B. Men wil niet verder praten omdat het zo “Zwart-Wit” is!

C. Men maakt het ingewikkelder (ontwijkend) dan nodig is, door te gaan praten over “geestelijk geweld”, “economisch geweld”, politiek geweld”, “verbaal geweld” enz.

Allemaal begrippen die vallen onder de hierboven gestelde definities of helemaal “geen geweld” zijn als de juiste definitie wordt gehandhaafd.

D. Eén van de redenen voor deze houding kan zijn dat men vreest dat er een groot deel van wat men altijd als vaststaand heeft aangenomen, op de tocht komt te staan. Dat is onveilig!

E. Probeer begrip voor deze angst op te brengen, want het kan een belangrijke factor zijn. Ermee spotten of het belachelijk maken zal u alleen maar verder van begrip voor uw standpunt af brengen. Het Libertarisch Centrum zou het op prijs stellen om uw eventuele ervaringen, vragen, commentaar, aanvullingen enz. op deze methodiek te mogen vernemen en wenst u veel succes.

(1) Er zijn overigens Libertariërs die menen dat het wél in één klap zou moeten gebeuren, b.v.b. Prof. M. Rothbard. (2) Uiteraard uiteindelijk alle subsidies afschaffen.

 
Waardering: 
1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars
Loading ... Loading ...

Door Jongen, Hub, topic: Jongen, Hub, Allerlei, Vrijbrief 162 (september 1991)
Reacties op dit artikel kunnen gevolgd worden op de RSS 2.0 feed.