woensdag, 19 november 2003
Doorsturen Doorsturen   Printen Printen

Nog 1000 dagen vrijheid?


Vertaling van een artikel geschreven door Sir Harry D. Schultz en gepubliceerd in de Harry Schultz Letter.

Dit is misschien wel het belangrijkste artikel, dat de Vrijbrief ooit heeft afgedrukt. Wij zijn zelfs nerveus om eraan te beginnen, daar het onderwerp zeer belangrijk is. Het op schrift stellen is een zeer moeilijke taak. Het is geen artikel over investeringen of over de een of andere economische dreiging (al zijn die er genoeg en zijn ze zeer ernstig) . Deze zaak is zo belangrijk voor uw toekomst, dat aandelen, rente percentages, bankrekeningen en voorspellingen betreffende de verschillende investeringen erbij in het niet vallen.

Wij vrezen echt dat wij niet in de gelegenheid zullen zijn om van ons kapitaal te genieten en dat wij zelfs geen bewegingsvrijheid zullen hebben, hetgeen wij als het meest noodzakelijke recht moeten beschouwen, als wij dit probleem niet snel oplossen. Wij refereren hiermee aan een aantal omstandigheden die onbetwistbaar wijzen naar een door Rusland gedomineerde wereld binnen twee tot vier jaar. Gedomineerd is eigenlijk een te zwak woord. Wij bedoelen: door de Russen geregeld en geleid. Alleen een wonder zou ons nog kunnen redden. De Russen zullen over waarschijnlijk 1.000 dagen evenveel macht over ons hebben als nu over bijvoorbeeld Hongarije, Roemenië, Polen en Tsjecho-Slowakije uitoefenen. Of met een klein beetje geluk worden de V.S. en Europa als staten met een beklagenswaardige neutraliteit, zoals Finland, waarin wij slechts zullen functioneren als slaven.

Voordat wij een aantal feiten tevoorschijn halen, die ongetwijfeld de rillingen over uw rug zullen doen lopen, willen wij even een globale opsomming geven van een aantal factoren, welke geleid hebben tot deze conclusie: Een van de jongste Tories zei onlangs op de conferentie van de “Conservative Party” in Engeland: “Als wij ons nu niet tegen Rusland verzetten, dan zullen wij over een paar jaar niet eens in staat zijn om onder het Russische juk vandaan te kruipen”. Deze opmerking spreekt uiteraard voor zich. Een aantal weken geleden vertoonde de BBC een film over het leven van Ike. Toen Eisenhower tot ‘Citizen of London’ werd gemaakt in 1945 na V-Day, waarschuwde hij de komende generaties met de mededeling: “Verkoop je vrijheid niet om alleen maar te kunnen bestaan”.

Wij bekennen dat ook wij denken dat gerechtigheid voorop moet staan, vrijheid moet overwinnen, fatsoen moet er als winnaar uitkomen, tirannie zal ons niet in bedwang kunnen houden. Maar misschien hebben wij het niet bij het rechte eind. Wrede bewinden hebben geregeerd over hele continenten & over grote naties gedurende vele jaren; zelfs eeuwen in Azië. Landen als China en Polen hebben slechts enkele jaren in hun geschiedenis vrijheid gekend. Rusland heeft dat zelfs nog nooit meegemaakt .

Het recente Cuba incident was het laatste cadeautje, dat aan Rusland gegeven werd. Zoals de schrijver Jeffrey Hart zegt: “Iedereen is zo bezig geweest om een ophef te maken over de militaire kant van de aanwezigheid van de sovjet troepen in Cuba, dat zij de politieke betekenis daarvan helemaal gemist hebben”. Door ‘nee’ te zeggen tegen Carter’s pleidooien en dreigingen, hebben de Russen een duidelijk teken gegeven. Door Carter geen mogelijkheid te geven om zijn gezicht te redden, laat de Sovjet-Unie de wereld duidelijk zien, dat hun aanval op het imperialisme belangrijker is dan hun relaties met de V.S.

En het is duidelijk dat zij niet meer bang zijn voor de V.S. Zelfs een Kennedy in het Witte Huis zou geen terugtocht van de Russen mogelijk gemaakt hebben in 1979, zoals dat wel in 1962 gebeurde, daar de omstandigheden veranderd zijn. Kennedy was bijna 20 jaar en een andere dimensie. De affaire Cuba welke een aantal maanden geleden plaatsvond, vindt nu nog op grote schaal plaats.

In 1979 heeft het Cuba gebeuren een veel grotere omvang. Sinds de evacuatie van Saigon, heeft de V.S. niet anders gedaan dan terugtrekken. Het ene na het andere Westerse bezit wordt prijsgegeven. Met Zuid-Vietnam verloren wij een grote basis bij CamRanhBay, welke nu door de Sovjets in bezit is genomen. Door minimale inzet van Rusland en Cuba keerden de Portugese koloniën in Afrika zich tegen Europa. Het Panama Kanaal werd koudbloedig ingenomen. Spanje wordt neutraal. Nicaragua is verloren dank zij Cubaans meesterdenkwerk en de rest van Centraal Amerika begint ook al om te buigen. Verloren aan het communisme zijn: Algerije, Guinee, Ethiopië, Afghanistan, Iran, Laos, Cambodja & Jemen. De domino theorie werd onderschat.

De ongelofelijk zwakke buitenlandse politiek en het zwakke bestuur in Europa en de V.S. hebben al deze “rode aanwinsten” mogelijk gemaakt. Maar slechte militaire planning was de grootste zonde. En hier refereren wij aan een anoniem artikel geschreven door een auteur, die in Washington op een zeer hoge (gevoelige) post zit. Het artikel werd voor het eerst door Gary North in Remnant Review gepubliceerd, toen door Col. Ed. Harwood en The American Institute for Economic Research. Col. Harwood besteed zijn tijd gedeeltelijk aan het strategische zaken en is aan de andere hand een econoom. Al vind hij, dat het foutief omgaan met geld en zeer grote dreiging is voor de maatschappij en speciaal voor de V.S., hij zegt, dat het risico beschreven in dit artikel het meest dreigende van de twee is. Gary North heeft zijn reputatie op het spel gezet met de publicatie van dit artikel. Hij verzekerde zijn lezers dat de schrijver van het artikel een betrouwbaar man was, een geleerde met de graad doktor in de politieke wetenschap, dat hij voor belangrijke kranten geschreven heeft en dat hij fulltime de militaire strategie van de Sovjet-Unie bestudeert.

U hebt geen keuze. U moet een exemplaar van het volledige artikel in handen zien te krijgen. Wij zullen er alleen delen uit aanhalen. U kunt het aanvragen bij het American Inst. for Economical Research, Great Barrington, MA 01230. Doe het vandaag. Het heet “The danger is defeat, not destruction”.

Allereerst stoot de schrijver de illusie de meeste Amerikanen hebben, over hoe een nucleair conflict zich zou ontwikkelen, van zijn voetstuk.

Het zou geen uitwisseling van missiles de gericht zijn op grote steden, zodat beide partijen weer teruggebombardeerd zouden worden naar het stenen tijdperk. In werkelijkheid zou 90% van de Amerikaanse bevolking er over lezen in de krant. De wapens van de Sovjet-Unie zijn gespecialiseerd om de wapens van de V.S. te vernietigen om zodoende de V.S. te verslaan en daarbij zo weinig mogelijk mensen doden en de economie te sparen. Maar wees niet gerust, want eenmaal verslagen, zouden de Amerikanen liever gehad hebben, dat Armageddon was gekomen.

In 1950 had de V.S. Rusland kunnen verslaan.Zelfs in de jaren 60 zou de V.S. nog net het hoofd boven water hebben kunnen houden (het artikel geeft deze conclusies tot in detail, met daarbij de vermelding van de bronnen; wij vatten het hier alleen samen). Sinds het begin van de jaren 70 staat het echter buiten kijf dat de Sovjet-Unie superieur is wat betreft ICBM forces, welke langzaam opgebouw zijn om de V.S. missiles in hun silo’s te vernietigen. Zodoende zal de V.S. niet in staat zijn terug te slaan. Dit te meer door de slechte militaire besluiten die, beginnende met Robert McNamara, gemaakt zijn en waardoor nu ook de B1 bommenwerper afgewezen is.

De Sovjet-Unie heeft altijd op het standpunt gestaan dat een oorlog winnaars en verliezers heeft en hun taak is het beschermen van Rusland door de WAPENS van de vijanden onklaar te maken, niet door het afslachten van de bevolking. De beleidslijn van de V.S. is echter zo, dat zij zoveel mogelijk dode Russen wil produceren, terwijl zij de wapens van de Sovjet-Unie in takt laat. “De Roden” hebben nog nooit steden in de V.S. als doel gehad en onze misvattingen hierover zijn zo onjuist, dat wij irrationeel zijn gaan denken en tot de conclusie zijn gekomen dat wij niets meer aan dit gevaar kunnen doen, d.w.z. aan hun groeiende capaciteit om ons te kunnen verslaan en ons aan te doen wat zij andere verslagen landen reeds aan doen.

Alleen al de Russische SS-18 schept al een enorme mogelijkheid om de V.S. te ontwapenen. De Russische missiles zijn gericht op militaire bases en silo’s, waarin missiles met atoomkoppen. De Polaris/Poseidon onderzeevloot is de ruggegraat van de V.S. en is zo goed als waardeloos. Zij is optimaal geschikt voor het aanvallen van bewoonde gebieden. Zij zijn minder bruikbaar voor het aanvallen van militaire doeleinden en totaal ongeschikt om versterkte doelen aan te vallen. Zo zijn zij ook ontworpen. Toen de Poseidon geperfectioneerd werd heeft Secretary of Defense McNamara de plannen om het met 3 grote moderne atoomkoppen uit te rusten verworpen, op grond van het feit dat het tegen de strategie van de V.S. is om versterkte doelen aan te vallen. Deze strategie is om oorlog te voorkomen door te dreigen de Russische burgers in een tweede aanval te doden. Volgens McNamara en Carter is de strategie om een oorlog totaal irrationeel te maken voor alle betrokkenen. De Poseidon met zijn vele kleine ongeschikte koppen is zeker een irrationeel wapen.

De Amerikaanse Minuteman II en III hebben slechts een kleine kans tegen de silo’s, die versterkt zijn tot + 2,500 Ibs per sq. inch. En daar Rusland ze nog allemaal met afweergeschut heeft beveiligd, kunnen ze bijna niet geraakt worden ……

De Amerikaanse B52 bommenwerpers zijn oud en zullen grotendeels op de grond vernietigd worden en de enkele die de lucht in komen zullen het Sovjet luchtafweergeschut niet overleven….. Het Amerikaanse afweersysteem bestaat zo goed als niet. DEW is verouderd. De V.S. heeft slechts 300 oude F106′s om het hele continent te verdedigen. De V.S. heeft een uitmuntende technologie ontwikkeld om zich tegen ballistische projectielen te verdedigen, maar ziet af van het gebruik ervan. En er is geen burgerlijke luchtbescherming. De Sovjet-Unie is ervan overtuigd, dat zij de V.S. kan weerhouden om de uitbreiding van de Sovjet-Unie’s invloedssfeer op de wereld tegen te gaan. Als de Russen teveel onder druk komen te staan zouden “de roden” hun SS18 kunnen lanceren en daarbij zowat alle projectielen en bommenwerpers die in de V.S. staan vernietigen. Tegelijkertijd zouden zij mijnen plaatsen in de havens, waar de helft van alle Amerikaanse onderzeeërs liggen. Dit zou de onderzeeërs onklaar maken en ze daar houden, waar de ICBM’ers hen te zijner tijd zouden kunnen vernietigen. Op dat ogenblik zou de V.S. tot 2500 40 Kiloton atoomkoppen geminiseerd zijn. De Sovjet Unie zou dan nog 7000 koppen hebben; allemaal onkwetsbaar. Zelfs al zou de V.S. verkiezen om terug te slaan, dan zou het daarbij de dreiging voor zichzelf niet kunnen verkleinen. Op dat moment zou de V.S. alleen maar een militair verlies geleden hebben en op geen andere wijze geschaad zijn. De 300 Sovjet megatons.die op plaatsen als Davis-Monthen luchtmachtbasis en Warren Luchtmacht bases tot ontploffing gebracht zouden zijn,zouden minder dan een kwart miljoen Amerikanen gedood hebben, bijna allemaal militair personeel. Maar indien de president van de V.S. op dat moment een aanval op de Russische steden zou lanceren, dan zou hij een aanval op de Amerikaanse steden riskeren. Een “onderhandelde” overgave zou dan veel verstandiger zijn. Maar zelfs als de president of de bemanning van een of ander schip dat uit zichzelf handelt, een Polaris/Poseidon zou afschieten, dan zou dit relatief weinig schade aanrichten.

Het Sovjet verdedigingssysteem is erg sterk. De Amerikaanse projectielen zouden vele gebouwen vernietigen, maar de toekomst zou aan de Sovjet-Unie behoren. Dit scenario zou na 1981 plaats kunnen vinden, als de Russen de ontwikkeling van hun 4de generatie LCBM’s voltooid hebben. De mensen, die er verstand van hebben, weten wat de raketten kunnen en daardoor hoeft de USSR waarschijnlijk niet eens aan te vallen.

Misschien leven wij binnenkort in een tijdperk van Russische kanonneerboot politiek, waar zij slechts de vlag hoeven te tonen en iedereen trekt zich terug en doet de dingen op de Russische voorgeschreven manier. Het is al begonnen. De angst voor Russische inmenging heeft de V.S. ervan weerhouden in Vietnam te winnen. Het heeft de V.S. ervan weerhouden de Sjah van Iran te helpen. De rode dreiging heeft de V.S. ertoe gebracht Israël te stoppen om zijn overwinning tegen de Arabieren in 1973 te voltooien. Hetzelfde vooruitzicht heeft de V.S. er toe gebracht toe te zien op de zo goed als onteigening van zijn olietoevoer in het Midden-Oosten en het verviervoudigen van de olieprijs. Daar het Sovjet arsenaal steeds angstaanjagender wordt, is het logisch dat de vrienden van de Sovjet-Unie steeds brutaler worden, terwijl de V.S. en zijn vrienden meer lijden omdat zij proberen de Sovjets niet in de wielen te rijden.

Motieven voor vriendschap met de V.S. kunnen alleen maar afnemen….. Als Rusland (of Oost-Duitsland) slechts een zone van 2 km breed van de West-Duitse grens zou innemen, wat zou er dan gebeuren ?? De V.S. zou zeker geen nucleaire aanval op Russische steden beginnen. NATO zou niet aanvallen om een paar vierkante km. terug te winnen. NATO wordt in aantal overtroffen wat betreft manschappen, tanks, wapens enz. De V.S. zou niet kunnen helpen om Europa te verdedigen, omdat het zichzelf niet eens kan verdedigen. De Amerikaanse troepen in de V.S. kunnen een Sovjet aanval niet tegengaan. En als de Amerikaanse strategische wapens gebruikt zouden worden, zou dit een ontwapende aanval op de V.S. ontketenen. De wetenschap hiervan zou Europa al snel van de V.S. losmaken .

De Sovjet-Unie zou een “coup d’etat” op Saudi-Arabië kunnen opzetten. De PLO zou hiervoor graag als camouflage dienen. Zou de V.S. een 3de wereldoorlog riskeren? Met de Saudi-Arabische olie in rode handen zou Rusland Europa kunnen benaderen met een aanbod van stabiele toevoer van olie op voorwaarde dat Europa zijn relatie met de V.S. afbreekt. Gezien de verdeling van macht bij het begin van de jaren 80 zou Europa weinig keuze hebben ….. Panama zal misschien om Russische troepen vragen en dan zou de V.S. niet eens op ze durven te schieten.

Tegen de tijd, dat in de jaren 80 de werkelijkheid van onze strategische inferioriteit blijkt, zal het te laat zijn deze te verbeteren. De wapens welke nodig geweest zouden zijn, hadden in de jaren 60 en 70 gemaakt moeten zijn. Als de V.S. in 1981 begint deze te maken, zal de Sovjet-Unie zich realiseren, dat zij haar voorsprong tegen 1988-90 verloren zal hebben en zal zij waarschijnlijk de V.S. ver bieden nieuwe wapens te maken. Waarom zou zij haar superioriteit niet gebruiken zolang zij die nog heeft ?

Wat zou het betekenen als de V.S. en Europa hetzelfde zouden worden als Finland ? Wij hebben vele voorbeelden om dat te illustreren. Kijk naar wat Rusland haalt uit de landen die zij in haar macht heeft: grondstoffen, voedsel, etc. De totale uitbuiting van de V.S. zou zeer snel plaatsvinden. Zij zouden onrealistische prijzen vaststellen en onrealistische eisen stellen. Zij zouden de economie verlossen van parasieten en de maatschappij van onbruikbare “schreeuwlelijkerds”, daarbij de voor hen noodzakelijke campagnes tegen o.a. religie en het gezin voerend. Bovenbeschreven macht moet gezien worden als de meest betrouwbare voor communistische doelen. Dit is echt geen speculatie, maar de keiharde waarheid. De geschiedenis van het Russische bewind bestaat bijna alleen daaruit.

Is er dan geen hoop meer? Deze vraag moet niet negatief beantwoord worden, alhoewel wij zeer snel zullen moeten gaan optreden. Ten eerste moeten wij de Minuteman missiles uit hun silo’s halen en hen in fabriekscomplexen plaatsen en hen in beweging houden op vrachtwagens, waar vanaf zij gelanceerd kunnen worden. Dit zou de Russen de mogelijkheid ontnemen deze missiles als doel te nemen en ze zodoende te vernietigen. Hiermee zouden de communisten veel van hun initiatief voor een eerste aanval verliezen.

Ten tweede moeten wij het systeem om wapens te ontwikkelen versnellen, want dit neemt op het ogenblik 15 jaar in beslag. Het langzame systeem heeft ervoor gezorgd, dat de V.S. een van de slechtst uitgeruste landen ter wereld is. Als wij gewoon doorgaan zal de MX missile niet klaar zijn vóór 1990, hetgeen te laat is om onze vrijheid te redden. Als wij even teruggaan naar het systeem ten tijde van de Tweede Wereldoorlog, dan zou de V.S. snel een zware, verplaatsbare missile ontwerpen, die in staat zou zijn om de silo’s van de vijand onklaar te maken. Op basis van prioriteit zou dat per 1983 gerealiseerd kunnen worden.

Ten derde zouden wij de atoomkoppen van de Poseidon kunnen veranderen. Het aan- tal zouden wij moeten reduceren, maar daarvoor in de plaats een wapenvernietigend wapen creëren. 1.200 grote geschikte koppen aan boord van Amerikaanse onderzeeërs zouden ons beter beschermen dan de 5.000 kleine, ongeschikte, die wij nu hebben.

Ten vierde zouden wij de strategie moeten veranderen van het trachten te doden van de Russen naar het vernietigen van hun wapens. (Er is nog veel meer, maar wij hebben er geen ruimte voor).

Het is een wedstrijd tegen de tijd. 1982 zal de gevaarlijkste periode in de gehele geschiedenis zijn, wanneer één enkel land in staat zal zijn over de hele wereld te regeren.

Overal ter wereld schijnen mensen aan de top zich opeens van het gevaar bewust te worden. Peregrine Worsthorne, een Londense schrijver van dagbladcommentaren, ging zich vorige week te buiten, toen hij zijn zorgen uitte over het feit, dat er met Breznjev’s dood een einde zal komen aan de ‘oude garde’, wiens standpunt gevormd werd toen de V.S. nog aan de top stond. De nieuwe generatie is opgegroeid met de toenemende superioriteit op militair gebied van Rusland. Zij wordt niet geïntimideerd door de V.S.. Zij voelt zich thuis bij de gedachte van de Russische superioriteit. Maar erger is zelfs het besef, dat deze Russische superioriteit niet kan blijven. Tegen het eind van de jaren 80 zou de thermonucleaire weegschaal wel eens naar de andere kant kunnen doorslaan. Tegen die tijd zou China ook wel eens een grote doorn in de zijde van Rusland kunnen zijn. Dus overijling i.p.v. uitstel zou het meest logisch zijn en zelfs waarschijnlijk het meest voorzichtige.

De volgende Russische leider zou kunnen denken dat het dwaasheid is om de kans niet te grijpen, nu de mogelijkheid bestaat….. Europa is verdeeld, de V.S. is verzwakt…. Het angstaanjagende aspect is de overheersende kalmte, die er heerst. Wij hebben niets te vrezen, dan de afwezigheid van angst…. het afwezig zijn van enig gevoel van gevaar. Breznjev’s dood zou goed nieuws voor het Westen kunnen zijn, omdat op zijn plaats een jongere leider plaats zou kunnen nemen, die de nieuwe Russische macht vertegenwoordigt en die het minder gemakkelijk zou kunnen maken de dreiging te negeren.

Een paar weken lang zijn gegevens voor dit artikel verzameld en er is geen ruimte voor alles. Maar wij denken dat de grootste lijnen wel duidelijk zijn. En als dat zo is, dan weet u wat u te doen staat. Het is tijd om die oude, wijze spreuk nog eens op te halen: “Hetgeen dat nodig is voor het kwaad om zege te vieren is, dat ‘goede mensen’ niets doen”. Laten wij allemaal wel iets doen, anders verloopt onze vrijheid over 1000 dagen.

 
Waardering: 
1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars
Loading ... Loading ...

Door Schultz, Harry, topic: Schultz, Harry, Internationaal, Vrijbrief 23 (december 1979)
Reacties op dit artikel kunnen gevolgd worden op de RSS 2.0 feed.